مطالعهای که توسط کنسرسیوم Revived Genomics of Personality رهبری شد، دادههای ۴۶ گروه تحقیقاتی را از سراسر جهان گردآوری کرد. شرکتکنندگان نمونههای DNA ارائه دادند و پرسشنامههایی را برای اندازهگیری پنج ویژگی اصلی شخصیت تکمیل کردند: گشودگی به تجربه، وظیفهشناسی، برونگرایی، سازگاری و روانرنجوری.
این ویژگیها الگوهای نسبتاً پایداری را در نحوه تفکر، احساس و رفتار افراد توصیف میکنند. محققان دادههای ژنتیکی شرکتکنندگان را با تفاوتها در نمرات شخصیتی آنها مقایسه کردند تا واریانتهای ژنتیکی مرتبط با هر ویژگی را شناسایی کنند.
هیچ ژن واحدی شخصیت را تعیین نمیکند
تد شوآبا، نویسنده اصلی این مطالعه و از اعضای هیئت علمی دپارتمان روانشناسی دانشگاه ایالتی میشیگان، اظهار داشت: «هیچ ژن شخصیت واحدی وجود ندارد. ویژگیهای شخصیتی با بسیاری از واریانتهای ژنتیکی مرتبط هستند، اما حتی بزرگترین اثرات واریانتهای ژنتیکی فردی نیز هنوز بسیار ناچیز است. با این حال، اگرچه هر واریانت ژنتیکی فردی تفاوت بسیار کمی در شخصیت ایجاد میکند، اما اثرات بسیاری از واریانتها در کنار هم میتواند قابل توجهتر باشد.»
اگرچه تأثیر هر واریانت ژنتیکی ناچیز بود، محققان دریافتند که اثرات ترکیبی آنها قابل توجهتر و پایدارتر است. الگوهای ژنتیکی همچنین در گروههای بسیار متفاوت از افراد نیز ثابت به نظر میرسید.
به روانشناسی کودکان عنوان مثال، واریانتهای مرتبط با برونگرایی در یک جوان بزرگسال ساکن هلند میتوانست به پیشبینی برونگرایی در یک فرد مسن بازنشسته در ایالات متحده نیز کمک کند. با استفاده از روشهایی که خویشاوندان را با یکدیگر مقایسه میکرد، تیم شواهدی یافت که نشان میداد این ارتباطات ژنتیکی را نمیتوان صرفاً با بزرگ شدن در یک محیط توضیح داد.
با این حال، ژنتیک تنها بخشی از تصویر است. یافتهها همچنین نقش مهمی را که محیط فرد در شکلدهی شخصیت ایفا میکند، تقویت کرد.
ژنتیک شخصیت در زندگی روزمره
محققان دریافتند که واریانتهای ژنتیکی مرتبط با شخصیت با الگوهای ژنتیکی مرتبط با بسیاری از جنبههای دیگر زندگی همپوشانی دارند. این موارد شامل سلامت روانی و جسمی، طول عمر، تحصیلات، انتخابها و نتایج شغلی، و همچنین نحوه دیدگاه اطرافیان به افراد میشود.
برخی از این ارتباطات شامل عادات روزمره بود. واریانتهای ژنتیکی مرتبط با وظیفهشناسی نیز با فعالتر بودن در طول روز مرتبط بودند. در همین حال، واریانتهای مرتبط با گشودگی به تجربه و برونگرایی با تمایل بیشتر به شبزندهداری مرتبط بودند.
نتایج همچنین نشان میدهد که چگونه ژنتیک و محیط میتوانند با یکدیگر تعامل داشته باشند، به جای اینکه به طور مستقل عمل کنند.
به عنوان مثال، واریانتهای ژنتیکی رایج مرتبط با گشودگی به تجربه با احتمال بیشتر نقل مکان فرد به محلهای پرجمعیتتر مرتبط بود. زندگی در چنین محیطی میتوانست سپس همان ویژگی شخصیتی را تقویت یا بیشتر شکل دهد.
ژنتیک، محیط و نتایج زندگی
شوآبا گفت: «شخصیت تقریباً در هر جایی که نگاه میکنید، مرتبط به نظر میرسد. امیدواریم این مطالعه بسیاری از دانشمندان دیگر را تشویق کند تا ویژگیهای شخصیتی را در حوزههای مطالعاتی خود بگنجانند. به عنوان مثال، واریانتهای ژنتیکی مرتبط با روانرنجوری، زمان بیشتری را در بیمارستان پیشبینی میکنند که برای پزشکان و محققان سلامت مرتبط است، و واریانتهای مرتبط با گشودگی به تجربه با درآمد و تغییر شغل مرتبط هستند که برای محققان شغلی حائز اهمیت است.»
این یافتهها نشان میدهد که مطالعه ژنتیک شخصیت میتواند پیامدهای فراتر از روانشناسی داشته باشد و به طور بالقوه به تحقیقات در پزشکی، سلامت، آموزش و محیط کار کمک کند.