کمبود ویتامین D شایعترین مشکل شناسایی شده بود که ۱۲.۴ درصد از کودکان را ظرف یک سال پس از شروع درمان با GLP-1 تحت تأثیر قرار داد.
اهمیت تغذیه در دوران رشد کودکی
دکتر جاستین رایدر، معاون پژوهشی بخش جراحی در بیمارستان کودکان آن و رابرت اچ. لوری شیکاگو و دانشیار جراحی و اطفال در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورثوسترن، اظهار داشت: «با گسترش استفاده مناسب از داروهای GLP-1 در کودکان، باید خطرات آن را در دورههای رشد سریع و بلوغ درک کنیم. مواد مغذی مانند ویتامین D، آهن و کلسیم در دوران نوجوانی از اهمیت ویژهای برخوردارند، زیرا کمبود آنها میتواند پیامدهای طولانیمدتی برای سلامت اسکلتی و رشد کلی داشته باشد.»
نوجوانی دورهای است که بدن برای رشد استخوان، تکامل فیزیکی و سایر تغییرات بیولوژیکی عمده به حمایت تغذیهای قابل توجهی نیاز دارد. از آنجا که داروهای GLP-1 میتوانند بر اشتها و مصرف غذا تأثیر بگذارند، محققان معتقدند که توجه به تغذیه برای بیماران جوانتری که این داروها فستیوال فیلم را مصرف میکنند، ممکن است بسیار مهم باشد.
وی افزود: «حمایت تغذیهای باید نقش حیاتی ایفا کند، به محض اینکه درمان با داروی GLP-1 آغاز میشود. با این حال، در مطالعه ما، تنها ۵ درصد از بیماران ظرف ۳۰ روز پس از درمان با GLP-1 و کمتر از ۲۵ درصد ظرف ۶ ماه مشاوره تغذیهای دریافت کردند.»
ردیابی مصرف GLP-1 در بیش از ۲۰۰۰ کودک
برای بررسی این موضوع، دکتر رایدر و همکارانش دادههای اداری ملی جمعآوری شده از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ را تجزیه و تحلیل کردند. پایگاه داده گستردهتر بیش از ۱۰۰ میلیون بیمار را پوشش میداد.
از این سوابق، محققان ۲۰۳۱ کاربر GLP-1 در سنین ۱۰ تا ۱۷ سال را شناسایی کردند که شرایط ثبتنام مداوم مطالعه را داشتند و قبلاً به کمبود تغذیهای تشخیص داده نشده بودند.
در میان این کودکان، لیراگلوتاید (ویکتوزا و ساکسندا) با ۷۸.۶ درصد از نسخهها، رایجترین داروی GLP-1 تجویز شده بود. دولاگلوتاید (ترولیسیتی) ۱۰.۴ درصد و سماگلوتاید (اوزمپیک و وگووی) ۹.۱ درصد را تشکیل میدادند.
درخواست محققان برای حمایت تغذیهای زودهنگام
یافتهها نشان میدهد که مراقبتهای تغذیهای ممکن است لازم باشد همزمان با درمان GLP-1 آغاز شود، نه تنها پس از شناسایی کمبود.
دکتر رایدر گفت: «امیدواریم یافتههای مطالعه ما به اهمیت مدیریت فعال تغذیه هنگام تجویز GLP-1 برای کودکان، به جای انتظار برای تشخیص کمبود تغذیهای، توجه لازم را جلب کند. با دانستن خطرات، ما در موقعیت بسیار بهتری برای جلوگیری از آسیب به کودکانی هستیم که در یک دوره محوری از زندگی خود با GLP-1 درمان میشوند.»